Ostatnie lata W połowie III wieku cały region nawiedziło trzęsienie ziemi, które wyrządziło znaczne szkody w osadzie i twierdzy. Po tym wydarzeniu garnizon opuścił twierdzę, w osadzie pozostała tylko grupa mieszkańców, mieszkających tam na własne ryzyko. Jednak, kiedy po roku 267 sytuacja polityczna nagle się pogorszyła na skutek najazdów gockich, ostatni mieszkańcy osady opuścili ją w pośpiechu. Twierdza z osadą zostały zniszczone w latach siedemdziesiątych III wieku n.e.
Nekropola Obejmuje tzw. górną nekropolę, znajdującą się 200 m na południowy wschód od osady, i tzw. dolną, położoną na północny wschód.
W górnej nekropoli pochówki zostały ograbione jeszcze w starożytności, naliczono tutaj 210 grobów. Nekropola ta znana była już w XIX wieku. Znajdują się tutaj mogiły ziemne, rzędy pochówków w pomieszczeniach powstałych w wyniku pozyskiwania surowca kamiennego, katakumby z dromosami i kamiennymi miejscami spoczynku zmarłych, jedno- lub dwukomorowe grobowce wyłożone starannie ociosanymi płytami wapiennymi z nasypami kurhanowymi do 3 m wysokości. Na nekropoli odkryto liczne amfory z IV-I wieku p.n.e., fragmenty czarek megarskich i pontyjską miedziana monetę z lat siedemdziesiątych I wieku p.n.e., co świadczy o wcześniejszym osadnictwie, zanim powstała twierdza.