Pułk wszedł w skład 2 Dywizji.
W czasie przygotowań do inwazji na Rosję 1812 roku pułk włączony został w strukturę 17 Dywizji Jana Henryka Dąbrowskiego z V Korpusu Wielkiej Armii ks. Józefa Poniatowskiego.
Podczas reorganizacji armii Księstwa 17 pułku piechoty nie odtworzono.
Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 roku pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Siedlcach. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 roku nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. W województwie płockim tworzony był 1 Pułk Województwa Płockiego przemianowany później na 17 pułk piechoty liniowej.
Żołnierze pułku Dowódcy pułku: płk Józef Hornowski (20 czerwca 1809), płk Stefan Koszarski (8 października 1812), płk Feliks Grotowski (18 stycznia 1813). Podoficerowie: sierż.