Ausiàs March (ur. 1397 w Gandii, zm. 3 marca 1459 w Walencji) – walencki poeta i średniowieczny rycerz. Był jednym z najsłynniejszych twórców tzw. Złotego Wieku walencyjskiego (zwanego również Złotym Wiekiem literatury walenckiej), przypadającego na XV wiek.
Życiorys Syn katalońskiego poety i rycerza Pere March, urodził się około 1397 roku w Gandii (według niektórych źródeł – w Beniarjó, miasteczku niedaleko Gandii). Jako młodzieniec brał udział w wyprawach króla Alfonsa V Aragońskiego w rejonie Morza Śródziemnego.
Był właścicielem miejscowości Beniarjó, Pardines i Vernissa, oraz opiekunem sokołów do polowania króla Alfonsa V. Został pasowany na rycerza w 1419. Wziął udział w wyprawie króla na Córcega i Cerdeña, oraz innych wyprawach przeciw śródziemnomorskim piratom. W 1425 wrócił do swoich posiadłości walencyjskich i osiadł w Gandii w 1428. W tym czasie zaprzyjaźnił się i współpracował literacko z księciem Carlosem z Viany, następcą tronu królestwa Navarry.
Po skończeniu 27 lat, nie opuszczał już swojego regionu. Najpierw mieszkał w Gandii, zarządzając swoimi terenami, a potem w Walencji. Rozpoczął pisanie w 1430 roku.