PB-4 (ros. ΠБ-4) – radziecki pływający samochód pancerny skonstruowany w latach 30. w Zakładach Iżorskich. Przyjęty warunkowo do uzbrojenia Armii Czerwonej, z powodu wad wyprodukowano tylko 10 wozów tego typu.
Historia W latach 1932–1933 w ZSRR testowano pływający samochód pancerny BAD-2. Próby wykazały, że jest on zbyt ciężki i posiada ograniczoną zdolność pokonywania przeszkód terenowych, a opancerzenie i uzbrojenie samochodu jest zbyt słabe. Po odrzuceniu prototypu BAD-2 przez RKKA w Zakładach Iżorskich postanowiono kontynuować prace nad pojazdami tej klasy.
Nowy prototyp powstał w 1933 roku i otrzymał oznaczenie PB-4. Podobnie jak BAD-2 wykorzystywał on podwozie samochodu ciężarowego Ford AA-Tiemken. Było to podwozie trójosiowe, Na przedniej osi znajdowały się koła pojedyncze, na tylnych podwójne. Dodatkowo do boków kadłuba były zamocowane dwa pojedyncze koła zapasowe. Koła zapasowe osadzano na osiach dzięki czemu ułatwiały pokonywanie przeszkód terenowych. Opony 6.50-20. Na koła tylnych mostów można było założyć gąsienice typu Overoll. Napęd zapewniał czterocylindrowy silnik gaźnikowy o mocy 30 kW przy 2200 obr./min. Pojemność zbiorników paliwa 72 litry.