Ewa Maria Slaska (ur. 2 września 1949 w Sopocie) – polska pisarka i dziennikarka, organizatorka kultury.
Życie Urodziła się w rodzinie Dariusza Boguckiego (zm. 2002), żeglarza, i Ireny Kuran-Boguckiej, graficzki i tłumaczki poezji hiszpańskiej. W latach 1967–1968 studiowała polonistykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, w latach 1968–1970 etnografię i etnologię, w latach 1970–1974 archeologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1974–1976 docentura z historii starożytnej na UAM w Poznaniu.
Od 1974 r. była dziennikarką niezależną. W 1979 r. przebywała na stypendium dla przedstawicieli kultury w Rzymie.
Od roku 1979 działała w polskim ruchu opozycyjnym. W 1981 r. pracowała w gdańskim tygodniku NSZZ „Solidarność” – My, współpracowała wówczas z Polskim Radiem Gdańsk.
W 1978 r. otrzymała nagrodę w Konkursie Jednego Wiersza podczas Warszawskiej Jesieni Poezji za wiersz Bezsenność. W 1981 r. debiutowała literacko Portretem z ametystem.