Bromek ipratropiowy, bromek ipratropium – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny o strukturze bromku czwartorzędowej soli amoniowej, pochodna atropiny. Jest antagonistą receptorów muskarynowych. Stosuje się go jako lek o działaniu cholinolitycznym (parasympatykolitycznym), zależnym od miejsca podania: najczęściej miejscowo do oskrzeli, aby zapobiec ich skurczowi lub je rozszerzyć. Nie hamuje aktywności nabłonka migawkowego w drogach oddechowych.
Farmakokinetyka Bromek ipratropiowy słabo wchłania się z przewodu pokarmowego. Nie rozpuszcza się w substancjach niepolarnych. Nie przechodzi do ośrodkowego układu nerwowego. Po podaniu wziewnym niewielka ilość leku przenika do krwi.
Jest dobrze tolerowany. Po inhalacji leku do oskrzeli jego działanie rozkurczowe widoczne jest po 15 minutach. Maksymalne działanie leku obserwuje się zwykle po 1 do 2 godzin i utrzymuje się ono średnio przez 6 godzin. Może być stosowany wraz z innymi lekami wziewnymi (β-mimetyki), przy czym daje efekt synergistyczny.