Za ten wyczyn William Leefe Robinson został uhonorowany najwyższym brytyjskim odznaczeniem wojskowym Krzyżem Wiktorii.
Pociski Pomeroya, a także wykorzystywana wraz z nimi amunicja Brocka i Buckinghama znacząco przyczyniła się do ograniczenia, a ostatecznie zaniechania nalotów na angielskie miasta wykonywanych za pomocą sterowców. Do końca wojny przy pomocy tej broni zniszczono jeszcze 4 inne niemieckie sterowce. Początkowo Niemcy starali się bronić przed atakami samolotów brytyjskich konstruując sterowce latające na pułapie większym niż 6000 metrów, ale ze względu na panujące na tej wysokości warunki wkrótce z nich zrezygnowano. Niedostatek tlenu i przenikliwe zimno dokuczały nie tylko załogom, ale powodowało znaczny spadek elastyczności konstrukcji aerostatu. To z kolei było przyczyną kilku wypadków zniszczenia na skutek niskich temperatur szkieletu statków powietrznych.
Po zakończeniu wojny rząd brytyjski zapłacił Pomeroyowi 25 tysięcy funtów tytułem należności za prawa autorskie do wynalazku, oraz zaoferował tytuł szlachecki, którego wynalazca jednak nie przyjął.