Giulio Cesare Sacchetti (ur. 1586 w Rzymie, zm. 28 czerwca 1663 tamże) – włoski duchowny katolicki, kardynał.
Życiorys Był prefektem: Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości (od 1640), Świętej Kongregacji Kościelnych Immunitetów, Świętej Kongregacji ds. Obrzędów. W 1656 stał także na czele doraźnie utworzonej kongregacji do zwalczania epidemii dżumy w Państwie Kościelnym, a w 1661 został prefektem Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego. Legat w Ferrarze 1627–1631 i Bolonii 1637–1640. Uczestnik dwóch konklawe, za każdym razem wymieniany w gronie papabili. Pierwszy spośród kandydatów na papieża, wobec którego zastosowano oficjalną ekskluzywę.
Początkowo był biskupem Gravina (1623–1626) i Fano (1626–1635) oraz nuncjuszem apostolskim w Hiszpanii (1624–1626). Kapelusz kardynalski przyjął z rąk Urbana VIII podczas konsystorza 19 stycznia 1626 r. Wpierw kardynał prezbiter S. Susannae (1626–1652) i Santa Maria in Trastevere (1652), później kardynał biskup Frascati (1652–1655) i Sabiny (1655–1663). Podczas konklawe 1644 uznawany był za faworyta, jednak kardynał Gil Carrillo de Albornoz w imieniu króla Hiszpanii Filipa IV Habsburga zgłosił oficjalne weto wobec ewentualnego wyboru Sacchettiego. Stronnicy faworyta początkowo próbowali zlekceważyć ekskluzywę, ostatecznie jednak zmuszeni byli ustąpić.