W 1830 roku stacjonował na terenie ówczesnego województwa lubelskiego: (sztab w Zamościu, I batalion w Skierbieszowie, II batalion w Grabowcu). Pełniło w nim wówczas służbę 59 oficerów, w tym jeden pułkownik, jeden podpułkownik, trzech majorów, trzynastu kapitanów, dwunastu poruczników i dwudziestu dziewięciu podporuczników oraz kapelan, audytor, lekarz sztabowy i dwóch lekarzy batalionowych, tworzący razem sztab niższy.
Po wybuchu powstania listopadowego zreorganizowano piechotę. Pułk wszedł w skład zreorganizowanej 2 Dywizji Piechoty. 26 kwietnia 1931 przeprowadzono kolejną reorganizacje piechoty armii głównej dzieląc ją na pięć dywizji. Pułk znalazł się w 1 Brygadzie 2 Dywizji Piechoty.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: płk Aleksander Oborski(4 lutego 1815) płk Józef Michałowski (1817) płk Józef Zawadzki (od 1818 z przerwą w latach 1819 i 1820 w których dowództwo pułku wakuje) płk Ignacy Zawidzki (od 1830, 18 lutego 1831 trafił do niewoli) ppłk Antoni Wroniecki (25 lutego 1831) ppłk Edward Maykowski (tymcz.