Bitwa pod Carrickfergus – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 4 listopada 1597 r. w trakcie irlandzkiej wojny dziewięcioletniej (1594–1603). Do bitwy, w której udział brały królewskie wojska Elżbiety I oraz szkockie oddziały klanu MacDonnellów, doszło w prowincji Ulster (hrabstwo Antrim w Irlandii Płn).
Przed bitwą W XVI w. północno-wschodni rejon Ulsteru był teatrem licznych działań wojennych. Głównym punktem angielskiej polityki osiedleńczej w roku 1570 stało się miasteczko Carrickfergus. W roku 1580 rejony wokół miasta opanowali Szkoci z klanu MacDonnellów prowadzeni przez Sorleya Boya MacDonnella. Gdy w roku 1594 Hugh O’Neill (2 Earl of Tyrone) zapoczątkował rebelię przeciwko Anglikom, Carrickfergus pozostawał jedyną zdominowaną przez Anglików posiadłością w prowincji. W pierwszych latach wojny MacDonnellowie przyjęli postawę wyczekującą nie opowiadając się po stronie Korony Brytyjskiej w walce z rebeliantami.