Technika oddechu cyrkulacyjnego – technika gry na niektórych instrumentach dętych, pozwalająca na wydobywanie dźwięku przez dłuższy czas, bez przerw koniecznych dla zaciągnięcia powietrza. Grający muzyk wydyma policzki, a następnie siłą ich mięśni wypycha powietrze z jamy ustnej, w tym samym czasie nabierając powietrza nosem.
Charakterystyka Technika wykorzystywana jest w dużym stopniu przez muzyków grających na australijskim didgeridoo, sardyńskim launedda, egipskim arghul, czy wielu rodzajach tradycyjnych obojów i fletów. Stosowana jest też przez niektórych muzyków jazzowych i klasycznych.
Chociaż wielu profesjonalnych muzyków uznaje tę technikę za wysoce użyteczną, niewiele dzieł europejskiej muzyki orkiestrowej stworzonej przed XX wiekiem wymaga jej użycia. Wykorzystanie techniki cyrkulacyjnego oddechu pozwoliło jednak na transkrypcję dzieł skomponowanych na instrumenty strunowe, które byłyby inaczej niemożliwe do wykonania na instrumentach dętych. Przykładem jest utwór "Moto Perpetuo", skomponowany przez Paganiniego, wykonywany na trąbce przez Rafaela Méndeza.