Samuel Bruce Perkins (ur. 14 czerwca 1961 w Brooklynie w Nowym Jorku) – amerykański koszykarz, występujący w lidze NBA na pozycjach silnego skrzydłowego lub środkowego.
W 1980 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich – McDonald’s All-American.
Zanim rozpoczął karierę w NBA, tuż po ukończeniu University of North Carolina at Chapel Hill, wystąpił w amerykańskiej drużynie narodowej na igrzyskach w Los Angeles, zdobywając złoty medal. Wcześniej, na uczelni, był członkiem mistrzowskiej drużyny NCAA North Carolina Tar Heels w 1982. W obydwu tych zwycięskich zespołach grał u boku o dwa lata młodszego Michaela Jordana.
Wybrany z 4. numerem w drafcie (jedno miejsce za Michaelem Jordanem) przez Dallas Mavericks, spędził w tym klubie 6 lat. Dzięki znakomitej grze już w pierwszym sezonie został dostrzeżony i wybrany do pierwszej piątki debiutantów. W sezonie 1987/1988 wraz z drużyną awansował do finału konferencji. W 1990 przeniósł się do Los Angeles Lakers, gdzie już po roku pobytu wspomógł zespół w awansie do finału ligi. Lakersi zostali wtedy pokonani 4-1 przez, będących na początku mistrzowskiej drogi, Chicago Bulls. Po trzech latach został sprzedany do Seattle SuperSonics. W 1996 kolejny raz wystąpił w finale ligi, ponownie przeciwko niepokonanym w tej dekadzie Chicago Bulls z Michaelem Jordanem.