Stary Groń jest najstarszym w Brennej ośrodkiem szałaśnictwa. Pierwszy szałas założył tu jeszcze w 1 połowie XVII w. niejaki Gawlas – być może ten sam, który w latach 1654–1655 był breńskim wojewodą wałaskim. Der gantze Sallasch Stary Groń genannt... był wzmiankowany w dokumentach w 1689 r., zaś Johan Gawlas w Starym Gruniu... notowany był w aktach Komory Cieszyńskiej w 1722 r. Ludomir Sawicki, prowadząc w 1913 r. badania nad pasterstwem na Śląsku Cieszyńskim zanotował pod szczytem Starego Gronia szałas, w którym 8 wspólników wypasało 186 owiec i 10 krów. Wypasy prowadzono na Starym Groniu jeszcze w latach 60. XX wieku, a jednym z ostatnich baców był tu 80-letni Józef Herzyk. Obecnie na polanach Starego Gronia niewielkie stadka owiec pojawiają się tylko doraźnie i nie co roku, a wypas nie ma już nic wspólnego z dawnymi tradycjami pasterskimi.
Na polanach Starego Gronia istnieją najbogatsze w Polsce stanowiska naparstnicy purpurowej.
Grzbietem Starego Gronia na całej długości wiedzie czarno znakowany szlak turystyczny z Brennej na Grabową. Na przełączkę (752 m n.p.m.) z kapliczką, na południe od spiętrzenia Horzelicy, wyprowadzają z Brennej znaki zielone. Poniżej szczytu wzniesiono wieżę widokową o wysokości 12 m.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Geografia Brennej Kategoria:Polskie szczyty Beskidu Śląskiego