thumb|Kubański Hawker Sea Fury w Muzeum Rewolucji thumb|Kubański MiG-21 Siły Powietrzne Rewolucji (hiszp. Defensa Aérea Revolucionaria) – kubańskie siły powietrzne, których obecna nazwa obowiązuje od 1962 roku kiedy to władzę na wyspie objął Fidel Castro. Używany przez formację sprzęt jest pochodzenia radzieckiego i rosyjskiego.
Historia W 1917 roku zaczęto rekrutować pierwszych ochotników do nowo powstającej jednostki lotnictwa, przyszli piloci zostali wysłani do Stanów Zjednoczonych w celu odbycia szkolenia lotniczego. W tym samym roku Kuba zakupiła w Stanach sześć samolotów szkolno-treningowych Curtiss JN-4D, na których piloci i personel techniczny wyszkolony w USA miał szkolić kolejnych pilotów już na miejscu, na wyspie. Kolejny zakup miał miejsce w 1923 roku kiedy to na wyspę dotarły również zakupione w USA cztery samoloty obserwacyjne O2U Corsair i 6 bombowców Airco DH.4. W celu sprawnej obsługi pierwszych samolotów bojowych, personel naziemny i pilotów wysłano w celu przeszkolenia do USA. W 1924 roku kubańskie siły powietrzne liczyły 18 oficerów i 98 żołnierzy i podoficerów. W 1934 roku miała miejsce reorganizacja sił powietrznych, podzielono je na dwie formacje, Lotnictwo Wojskowe i Lotnictwo Morskie. Do końca lat 30.