Mykoła Wasyljowycz Palijenko ukr. Микола Васильович Палієнко (ur. w Skwirze, zm. 21 lipca 1944 pod Brodami) – ukraiński inżynier technolog, wojskowy, major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego II RP, dowódca dywizjonu artylerii w 14 Dywizji Grenadierów SS.
Życiorys Syn Wasyla. Ukończył gimnazjum w Białej Cerkwi. W 1914, po ukończeniu Kolegium Gałagana w Kijowie, rozpoczął studia na Fakultecie Fizyczno-Matematycznym Kijowskiego Uniwersytetu Imperatorskiego św. Włodzimierza. 1 listopada 1915 został junkrem Mikołajewskiej Szkoły Artylerii. 1 kwietnia 1916, w randze chorążego, skierowany został na front.
W lutym 1918 powrócił na studia. W grudniu tego roku wstąpił do Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Służył w dywizjonie artylerii. 29 grudnia 1919 awansował na kapitana. Uczestniczył w całym szlaku bojowym armii URL, aż do jej internowania w Polsce w listopadzie 1920. Po zwolnieniu w 1922 z obozu internowania w Kaliszu wyjechał do Czechosłowacji, gdzie w latach 1922–27 studiował w Poděbradach w Ukraińskiej Akademii Gospodarczej, uzyskując dyplom inżyniera-chemika technologa.