Umundurowanie Umundurowanie początkowo było niejednolite i powinno składać się, zgodnie ze wspomnianym rozkazem, z: wołoszki lub sukmany, najlepiej sukiennej, podszytej płótnem, w kolorze zgodnym ze strojem włościańskim w danym województwie, z kołnierzem w kolorze województwa; kaftana lub kożuszka z rękawami, zakrywającego podbrzusze; spodni sukiennych, płótnem podszytych, szarych lub w kolorze wołoszki; ciżem (trzewików) lub butów krótkich (z krótkimi cholewami); furażerki z zausznicami, z lampasem (otokiem) w kolorze województwa; dwóch halsztuchów (chustek na szyję) czarnych; trzech koszul; pary rękawiczek bez palców; dwóch par gatek (kalesonów) płóciennych.
W początkowym okresie ubiór 1 pułku piechoty województwa krakowskiego składał się z białej, wyszywanej sukmany z białym, wykładanym kołnierzem, szarobrunatnej lub granatowej burki-czamary i miękkiej, karmazynowej rogatywki z otokiem z baraniego futra i krótko przyciętym pawim piórem. Spodnie granatowe, szare lub zgodne ze strojem ludowym – w białe i czerwone pasy.