Kongres Stanów Zjednoczonych () – dwuizbowy parlament, najwyższy organ przedstawicielski i zasadniczy organ władzy ustawodawczej w Stanach Zjednoczonych.
Kongres składa się z Senatu (obecnie 100 senatorów) oraz Izby Reprezentantów (obecnie 435 reprezentantów).
Siedzibą Kongresu jest Kapitol Stanów Zjednoczonych.
Historia Kongres Kontynentalny
Przed uchwaleniem i wejściem w życie Konstytucji USA 4 marca 1789 najwyższą władzę ustawodawczą na terenach Stanów Zjednoczonych sprawował Kongres Kontynentalny (Pierwszy Kongres w 1774, Drugi w latach 1775–1789). Kongres składał się z delegatów 13 kolonii (w pierwszym Kongresie Gubernator kolonii Georgii uniemożliwił wybór delegatów).
Drugi Kongres chcąc uniknąć wojny uchwalił petycję do króla Jerzego III w której proszono o „szczęśliwe i trwałe pojednanie”. Brytyjczycy jednak ogłosili stan rebelii, a sam Kongres poparł trwającą już wojnę o niepodległość i powołał Armię Kontynentalną, której Naczelnym Wodzem mianował George’a Washingtona (późniejszego pierwszego prezydenta USA). Emitował także dolara kontynentalnego, by od 1785 wydawać dolar amerykański. 2 lipca 1776 uchwalono Deklarację niepodległości (natomiast 4 lipca ją ogłoszono). Stany Zjednoczone stały się państwem niepodległym (suwerennym).