Doping We wczesnych latach Tour de France kolarze jako dopingu używali między innymi alkoholu i eteru, aby znieczulić się na ciągły ból w trakcie długiej jazdy. W późniejszych latach doping w TdF przybierał coraz bardziej skomplikowane i trudniejsze do wykrycia formy. Do walki z dopingiem zaangażowało się nie tylko Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) i organizatorzy Touru, ale także lokalne władze, policja i sądy.
13 lipca 1967 Brytyjczyk Tom Simpson zasłabł w trakcie podjazdu w upalny dzień na Mont Ventoux (1829 m n.p.m.). Najpierw zsunął się z roweru, po czym poprosił obserwatorów o wsadzenie go na rower. Po przejechaniu krótkiego odcinka stracił przytomność. Został przetransportowany do szpitala, gdzie zmarł tego samego dnia. Przyczyną śmierci był zawał serca spowodowany nadużyciem amfetaminy. Dodatkowo wpływ na jego śmierć mógł mieć ówczesny zakaz pobierania na trasie więcej niż czterech bidonów, czyli ok. dwóch litrów wody. Po tym incydencie UCI zakazała stosowania wszelkich środków wspomagających wydolność.
Tour de France 1998 był prawdopodobnie najbardziej skandalicznym w historii. 8 lipca 1998 francuska policja aresztowała Willy’ego Voeta, jednego z lekarzy drużyny Festina.