Front Briański () – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.
Formowania i walki I formowanie Utworzony 14 sierpnia 1941, w celu odparcia ewentualnego niemieckiego ataku na Briańsk. Front rozwinął się w rejonie: Orzeł, Briańsk, a w jego skład weszła 13 i 50 Armia oraz lotnictwo liczące 159 samolotów. Dowódcą lotnictwa frontu mianowano gen. mjra Fiodora Połynina. Front Briański prowadził walki obronne na kierunku: Orzeł, Kursk (30 września – 29 października), następnie brał udział w walkach pod w walkach pod Moskwą. Rozwiązany 10 listopada 1941.
II sformowanie Utworzony 24 grudnia 1941. Rozwinął się na linii: Tarusa, Aleksin, Kosa, Gora, Torchowo, Burakowo, Michajłow w walce przeciwko niemieckiej Grupie Armii Środek. 28 czerwca – 16 sierpnia 1942 prowadził walki obronne przeciw niemieckiej Grupie Armii B. 7 sierpnia wydzielono z niego Front Woroneski. 24 stycznia – 5 lutego przeprowadził woronesko-kostromską operację przeciw 2 Armii niemieckiej. Rozwiązany 12 marca 1943. Jego armie weszły w skład Frontu Centralnego i Frontu Zachodniego. III sformowanie Utworzony 28 marca 1943. Wziął udział w operacji orłowskiej i operacji briańskiej przeciw 9 Armii niemieckiej.