Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskał doktorat z teologii na podstawie pracy: Nauka Mariawitów o Kościele. Po wojnie został wykładowcą apologetyki, religioznawstwa i teologii fundamentalnej w Wyższym Seminarium Duchownym oraz na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. W latach 1953–1957 pracował kolejno jako administrator parafii w Krzydlinie Małej, Wińsku, Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Marciszowie. Od 1957 r. został ponowienie profesorem seminarium we Wrocławiu, prowadząc wykłady z apologetyki, a od 1960 r. również z historii religii. W latach 1957–1961 był administratorem parafii we Wrocławiu - Brochowie. W 1961 r. objął probostwo parafii św. Rodziny we Wrocławiu, w której duszpasterzował do końca życia. W latach 1961–1962 był dziekanem dekanatu Wrocław-Wschód. 10 marca 1970 r. habilitował się na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Zmarł 31 lipca 1978 r. we Wrocławiu i został pochowany na cmentarzu w Tarnowie.
Przypisy
Bibliografia Wacław Szetelnicki, Odbudowa kościołów w archidiecezji wrocławskiej w latach 1945-1972.