thumb|Jules Antoine Lissajous
Jules Antoine Lissajous (wym. fr. ; ur. 4 marca 1822, zm. 24 czerwca 1880) – francuski matematyk i fizyk. Na jego cześć nazwano krzywe Lissajous, których badaniem się zajmował.
Kariera naukowa Studia rozpoczął w roku 1841 na École Normale Supérieure. W latach 1847 – 1874 pełnił funkcję profesora matematyki na Lycée Saint-Louis. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1850 roku za dysertację na temat wyznaczenia pozycji węzłów fali wibrujących prętów przy użyciu wzorów piaskowych Chladniego.
W 1874 roku został rektorem Akademii Chambéry, a w 1874 roku rektorem Akademii Besançon.
Badania naukowe Lissajous był zainteresowany falami i opracował optyczną metodę badania ich wibracji. Chciał obserwować fale akustyczne tworzone przez wibracje, które wyrażane są w postaci dźwięku. Początkowo badał fale akustyczne poprzez obserwację fal pojawiających się na powierzchni wody po przyłożeniu do niej akustycznego kamertonu. Efekty tych badań zostały opublikowane w 1850 roku w "Sur la position des noeuds dans les lames qui vibrent transversalement". W 1855 roku opisał sposób badania wibracji akustycznych przy użyciu przyrządu Lissajous.