VB-4 Razon – amerykańska bomba kierowana z okresu II wojny światowej.
W 1944 roku USAAF przyjęło na uzbrojenie bombę kierowaną VB-1 Azon. Miała ona jednokanałowy system kierowania pozwalający na korekcję kierunku spadania bomby. Z tego powodu zrzucane bomby spadały w prostokącie o wymiarach 6x60 m, co sprawiało, że nadawały się do niszczenia długich, wąskich celów takich jak mosty czy zapory, ale nadal były mało skuteczne przy zwalczaniu małych celów punktowych. Problemem okazało się także zastosowanie aparatury naprowadzania radiokomendowego, która działała na jednej, ściśle określonej długości fali, co z jednej strony zwiększało ryzyko zakłócenia sygnału, z drugiej sprawiało, że jednocześnie mogła być kierowana tylko jedna bomba Azon.
W marcu 1945 roku rozpoczęto produkcję nowej bomby VB-3 Razon. Podobnie jak VB-1 wykorzystywała ona jako ładunek bojowy bombę burzącą AN-M65 wagomiaru 1000 funtów. Wkrótce postanowiono także opracować cięższą odmianę bomby Razon opartą na bombie burzącej AN-M66 wagomiaru 2000 funtów.