Ostatni egzemplarz oznaczony początkowo GMP ('"Glenn Martin Passenger"), a później T-1 to pasażerska wersja tego samolotu z całkowicie osłoniętym kokpitem, bez wyposażenia wojskowego i z podniesionym grzbietem kadłuba gdzie mieściła się kabina pasażerska. Sześć MB-1 używanych też było przez krótki okres przez amerykańską pocztę (US Postal Service).
Martin MB-1 był dwupłatowym samolotem o konstrukcji drewnianej krytej płótnem napędzanym dwoma silnikami Liberty 12A o mocy 400 KM każdy, zawieszonymi pomiędzy skrzydłami. Załoga składała się z pilota, bombardiera i strzelca tylnego. Uzbrojenie obronne to pięć karabinów maszynowych 7,62 mm - jeden podwójnie sprzężony w stanowisku bombardiera na przodzie samolotu, jeden podwójnie sprzężony w tylnym stanowisku na grzbiecie samolotu i jeden pojedynczy strzelający w dół, umieszczony pod stanowiskiem tylnego strzelca. Maksymalny ładunek bomb lotniczych wynosił 1040 funtów (471 kg).
Linki zewnętrzne
Zdjęcia samolotu MB-1 na YouTube
Kategoria:Amerykańskie samoloty bombowe przed 1939 MB-1 Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym