Tapir górski (Tapirus pinchaque) – ssak należący do rzędu nieparzystokopytnych z rodziny tapirowatych, najmniejszy spośród czterech gatunków i jedyny który może żyć na wolności poza regionem lasów tropikalnych.
Inne określenia: Tapir kordyleryjski (danta cordilleriana), tapir wełnisty (danta lanuda), tapir czarny (danta negra), tapir ze wzgórz (tapir de altura) lub wielka bestia.
Nazwa gatunku pochodzi od „La Pinchaque” – wyimaginowanego stwora, który mógł zamieszkiwać niektóre regiony górskieDowner, Craig C. „Status and Action Plan of the Mountain Tapir (Tapirus pinchaque).” Tapirs: Status Survey and Conservation Action Plan published by the IUCN/SSC Tapir Specialist Group, 1997..
Ogólny wygląd i charakterystyka Tapir górski jest rozpoznawalny dzięki swojej wełnistej sierści i białej dolnej wardze. Może on mieć futro w kolorze szaro-czarnym lub brązowym, zależy to od miejsca gdzie żyje. Zwykle włosy wokół twarzy są jaśniejsze. Dorosłe osobniki mają ok. 1,8 metra długości i 0,75-1 metra wysokości. Ważą ok. 150–225 kg. Osobniki płci żeńskiej są zwykle większe. Tak jak inne tapiry mają krótki i gruby ogonek oraz długi i giętki nos. Mają cztery palce na przednich raciczkach i trzy na tylnych.