12 Pułk Piechoty Liniowej – polski pułk piechoty okresu powstania listopadowego
Formowanie i zmiany organizacyjne Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Krakowie. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 roku nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. 12 pułk piechoty tworzony był w województwie sandomierskim pierwotnie pod nazwą: 2 Pułk Województwa Sandomierskiego.
Według etatu pułk miał liczyć 2695 ludzi, rekrutowanych (podobnie jak 11 pułk piechoty liniowej) z Gwardii Ruchomej Województwa Sandomierskiego. Pułk składał się z trzech batalionów. Jeden z nich sformowano w Opatowie, a dwa pozostałe w Staszowie i Klimontowie. Zgodnie z raportem Regimentarza Lewego Brzegu Wisły z 9 stycznia 1831 Gwardia Ruchoma w tym województwie liczyła 6041 rekrutów. Pod koniec stycznia pułk liczył 1797 żołnierzy.