13 Pułk Piechoty Liniowej – polski pułk piechoty okresu powstania listopadowego
Formowanie i zmiany organizacyjne Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Poznaniu. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. 13 pułk piechoty tworzony był w województwie kaliskim pierwotnie pod nazwą: 1 Pułk Województwa Kaliskiego.
Wg etatu pułk miał liczyć 2695 ludzi, rekrutowanych (podobnie jak 14 ppl) z Gwardii Ruchomej Województwa Kaliskiego. Zgodnie z raportem Regimentarza Lewego Brzegu Wisły z 9 stycznia 1831 Gwardia Ruchoma w tym województwie liczyła 9717 rekrutów. Pod koniec stycznia pułk liczył 2018 żołnierzy. W wykazach Komisji Wojskowej Rządu Stan obecnych do boju pojawia się 26 kwietnia 1831 w liczbie 1316 żołnierzy (2 bataliony) w odrębnej komendzie, stojącej w Piasecznie w osłonie Warszawy.