thumb|Pająk w chacie kurpiowskiej. mały|Kierec – ozdoba podsufitowa z regionu kurpiowskiego. Pająk – ludowa ozdoba wnętrz mieszkalnych wieszana na środku izby, także żyrandol lub kierec. Występowały od 2. połowy XIX wieku na obszarze całej Polski, a najbardziej okazałe formy przyjmowały w regionach znanych z innych form zdobnictwa.
Pająki należały do tradycyjnych form zdobniczych. Prawdopodobnie jest to ozdoba znacznie wcześniejsza niż wycinanki.Jest bardzo ściśle powiązana z obrzędowością i wykonana z łatwo dostępnych surowców pochodzenia miejscowego: słomy, fasoli, grochu, piór, włóczki, postrzępionego płótna oraz – później wprowadzonych kolorowych bibułek i papierów. Pająki pełniły funkcje dekoracyjne, wieszane na środku sufitu lub w tzw. świętym kącie. Tam też wieszano pająki na każde święta Bożego Narodzenia lub/i Wielkanocy (wtedy z ozdobionymi wydmuszkami jaj), zawsze na nowo wykonane. Stanowiły symbol urodzaju i szczęścia w nowym rokuTadeusz Seweryn, Podłaźniki, 1932, Muzeum Etnograficzne w Krakowie..