Będąc deputowanym do Rady Najwyższej, pełnił funkcję członka Prezydium Rady. Stał na czele frakcji "Zgoda". Na inauguracyjnej sesji Izby Reprezentantów 28 listopada 1996 został wybrany na stanowisko zastępcy przewodniczącego Izby. W wyborach parlamentarnych w 2000 uzyskał reelekcję. 21 listopada 2000 ponownie wybrany na stanowisko zastępcy przewodniczącego.
W 2004 po raz kolejny znalazł się w składzie Izby Reprezentantów, a 16 listopada 2004 został wybrany na stanowisko przewodniczącego. 11 września 2007 podał się do dymisji formalnie z powodu złego stanu zdrowia. 2 października dymisja została przyjęta w głosowaniu przez Izbę Reprezentantów.
Pełnił funkcję pierwszego zastępcy przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego Związku Rosji i Białorusi, był członkiem Rady Zgromadzenia Międzyparlamentarnego Państw-Stron Wspólnoty Niepodległych Państw oraz Biura Zgromadzenia Międzyparlamentarnego Euroazjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej.
W listopadzie 2013 roku niespodziewanie został aresztowany, ale wypuszczono go po dwóch tygodniach. W czerwcu 2014 w trakcie procesu utajnionego od publiczności został skazany na karę grzywny w procesie przeciwko byłemu zastępcy prokuratora generalnego Białorusi Anatola Archipaua.