Nawiązania w kulturze Literatura Archetyp sobowtóra jako „mrocznego bliźniaka” czyjejś osobowości występuje w wielu książkach, począwszy od Sobowtór: poemat petersburski Fiodora Dostojewskiego, poprzez Season of Migration to the North Tayeba Saliha, skończywszy na Niewidzialnym człowieku Ralpha Ellisona. Sobowtór w swojej najprostszej postaci, jako niezrozumiały byt, jest klasyczną przenośnią stosowaną w literaturze, od Wieczoru Trzech Króli Shakespeare’a do Opowieści o dwóch miastach Dickensa. Bohaterowie wymienionych dzieł wyglądają podobnie z dwóch przyczyn, którymi mogą być więzy rodzinne (rodzeństwo) lub czysty przypadek. W tym ostatnim nie możemy jednak mówić o wystąpieniu zjawiska doppelgängera. Kolejnym przykładem występowania zjawiska doppelgängera jest powieść Julio Cortazara „Gra w klasy”. W scenie mającej miejsce w zakładzie psychiatrycznym główny bohater Oliveira nazywa swego przyjaciela doppelgängerem, co nabiera szczególnego znaczenia w kontekście rodzącego się u niego obłędu i przekonania, że ów przyjaciel chce go zabić.