mały mały|Oficer 2 Pułku Strzelców Konnych na litografii Józefa Lexa (1826) thumb|right|Aleksandra Fiodorowna, żona cara Mikołaja I, patronka i szefowa pułku 2 Pułk Strzelców Konnych – pułk jazdy polskiej okresu zaborów.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w 1815. Od 20 maja 1829 - Pułk Strzelców Konnych Najjaśniejszej Cesarzowej i Królowej Aleksandry Nr 2. Składał się z czterech szwadronów i piątego rezerwowego. Szwadrony pierwszy i drugi stanowiły 1 dywizjon, a trzeci i czwarty wchodziły w skład 2 dywizjonu. Szwadron dzielił się na dwa półszwadrony, każdy półszwadron na dwa plutony, każdy pluton na półplutony czyli sekcje. Pluton dzielił się także na oddziały, czyli trójki, po trzy roty każdy. Wchodził w skład 2 brygady Dywizji Strzelców Konnych Królestwa Kongresowego.
Ubiór Barwą pułku był kolor biały.
Kurtka szaserska zielona z kolorowymi wypustkami i łapkami na kołnierzu, białymi guzikami z numerem 2.