Pozostałością po folwarku jest nazwa posterunku odstępowego na linii kolejowej Bydgoszcz - Piła (PKP Prądy).
W 1714 roku podczas III wojny północnej, na Prądach stacjonował wraz ze swoimi wojskami, rosyjski książę Anikita Repnin.
Pod koniec XVIII wieku część Prądów należała do Józefa Korytowskiego – byłego biskupa sufragana archidiecezji gnieźnieńskiej. W XIX wieku były samodzielną wsią należącą do powiatu bydgoskiego. Prądy otoczone były dawniej błotami i rozlewiskami, które osuszono po zbudowaniu Kanału Bydgoskiego (1774).
Dla znajdujących się na południe od Kanału części Prądów spis miejscowości rejencji bydgoskiej podaje następujące dane statystyczne: wieś – 5 budynków i 55 dusz (28 ewangelików i 27 katolików), kolonia - 10 budynków, 97 dusz (77 ewangelików i 20 katolików), karczma i hamernia łącznie – 8 budynków, 38 dusz (31 ewangelików i 7 katolików)Verzeichniss aller Ortschaften des Bromberger Regierungs-Bezirks mit einer geographisch-statistischen Uebersicht. Bromberg 1833, str. 12. Według opisu Jana Nepomucena Bobrowicza z 1846 r. młyn wodny Prądy należał do majątku Osówiec, którego właścicielem był Piotr Schaal, natomiast wieś (5 domów, 55 mieszkańców), kolonia (10 domów, 97 mieszkańców) i hamernia (8 domów, 38 mieszkańców) Prądy należała do rządowej domeny bydgoskiej.