Przyczyną tego zjawiska może być także perforacja przegrody nosa, przez którą płyn kieruje się na przeciwną stronę. nasilenie wycieku przy pochyleniu głowy ku przodowi, przy odgięciu głowy do tyłu lub w pozycji leżącej występuje u chorego częstsze przełykanie: w tych pozycjach płyn nie spływa do jamy nosowej tylko przez nozdrza tylne, do gardła co powoduje częstsze przełykanie zaburzenia węchu: hiposmia lub anosmia zwłaszcza jednostronna, która związana jest z uszkodzeniem blaszki sitowej kości sitowej a wraz z nią nerwu węchowego bóle głowy – mogą zwykle poprzedzać wyciek płynu, po jego ustąpieniu ból ustępuje objaw zbiornika pourazowe uszkodzenie nerwu wzrokowego może pośrednio świadczyć o uszkodzeniu kości zatoki klinowej Czasami płynotok nosowy może być niezauważony przez wiele lat a o jego podejrzeniu świadczyć może kilkukrotne przebycie bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Pojawienie się płynotoku nosowego może występować w różnych okresach od powstania przetoki (połączenia) pomiędzy mózgoczaszką i twarzoczaszką: płynotok natychmiastowy (bezpośredni) – do 48 godzin płynotok wczesny – do miesiąca płynotok późny – do 3 miesięcy płynotok odległy – wiele miesięcy od powstania przetoki Większość płynotoków pourazowych to płynotoki wczesne.