Do najciekawszych jego prac scenograficznych zaliczane są: Książę Niezłomny (1906), Krakowiacy i Górale Jana Nepomucena Kamińskiego (1913), Wyzwolenie (1916), Pan de Pourceaugnac (1918), Nie-Boska komedia (1919), Hamlet (1922 i 1947), Wesele Figara (1922 i 1937), Pan Jowialski (1923), Sen nocy letniej (1923), Cyrano de Bergerac (1924), Świętoszek (1925 i 1946), Otello (1925), Wariat i zakonnica (1926), Sługa dwu panów (1927), Juliusz Cezar (1928), Wielki kram (1929), Krakowiacy i Górale Wojciecha Bogusławskiego (1929), Volpone (1930), Wesele (1932), Lilla Weneda (1935), Wielki Fryderyk (1936), Złota Czaszka (1936), Tragedia o polskim Scylurusie (1936), Mizantrop (1939), Powrót syna marnotrawnego (1947), Mazepa (1949). Ostatnimi realizacjami scenograficznymi Frycza były opracowania do Pana Jowialskiego (1959) i baletu Giselle (1960).
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (19 lipca 1955) „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1949) „za zasługi położone dla Narodu i Państwa w dziedzinie kultury i sztuki”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r.