Od 1882 był członkiem Komisji Fizjograficznej i Antropologicznej Akademii Umiejętności.
Był uczniem Eugeniusza Janoty, z którym uczestniczył w pierwszych wejściach na tatrzańskie szczyty: w 1866 byli oni na Granatach, rok później zdobyli przy pomocy przewodnika Macieja Sieczki główny wierzchołek Świnicy. Siostrzeńcem Gustawicza był Ignacy Król.
Był autorem podstawowych publikacji o Pieninach oraz bardzo wielu prac naukowych i popularnonaukowych z dziedziny geografii, etnografii, matematyki, kartografii, meteorologii, ochrony zwierząt itd. Stworzył też wiele spośród najważniejszych haseł w monumentalnym dziele, do dziś bardzo ważnym źródle wiadomości geograficznych i historycznych, Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich wydawanym w Warszawie w latach 1880–1895 (i uzupełnienia 1900, 1902).
Twórczość Książki Zapiski florastyczne z powiatu bobreckiego (Kraków 1880) Wycieczka w Czorsztyńskie (Warszawa 1881; reprint Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989) Zarys historyczny sposobów kreślenia kart geograficznych (Kraków, 1882) W. Haardta Atlas geograficzny dla galicyjskich szkół ludowych / W.