RNSUW wszedł w skład Frontu Narodowego, grupującego ponadto Rosyjską Partię Faszystowską, Rosyjski Ruch Narodowy i Społeczny, Rosyjski Związek Narodowy w Ameryce i grupę działaczy emigracyjnych skupionych wokół pisma "Голос России". Do 1939 r. RNSUW rozszerzył swoją działalność na różne państwa Europy i Ameryki Południowej. Jego oddziały powstały – oprócz Francji – w Belgii, Niemczech, Czechosłowacji, Jugosławii, Grecji, Albanii, Argentynie i Urugwaju. W tym czasie centrum działalności organizacji zostało przeniesione do Berlina. Wybuch II wojny światowej RNSUW uznał za dogodny moment do przygotowania zbrojnej interwencji w ZSRR. Jednakże jeszcze tego samego roku władze III Rzeszy rozwiązały miejscowy oddział RNSUW, co doprowadziło do zakończenia działalności całej organizacji.
Władze organizacji przewodniczący – gen. mjr Anton W. Turkul zastępca przewodniczącego – Piotr N. Szczabelski-Bork przedstawiciel Głównego Zarządu – ppłk W.W. Czernoszczekow przedstawiciel Biura Politycznego – kornet G.P. Apanasenko redaktor pisma "Сигнал" – płk Nikołaj W. Piatnicki
Linki zewnętrzne Artykuł o Rosyjskim Związku Narodowym Uczestników Wojny (jęz. rosyjski)
Kategoria:Biała emigracja rosyjska