thumb|left|Lord Reading podczas polowania na tygrysy w Nepalu W 1914 r. Isaacs został kreowany baronem Reading. W 1916 r. został wicehrabią Reading, zaś rok później hrabią Reading i wicehrabią Erleigh. W latach 1918–1919 był ambasadorem Zjednoczonego Królestwa w Waszyngtonie. W 1921 r. zrezygnował z funkcji Najwyższego Sędziego by objąć stanowisko wicekróla Indii. Na tym stanowisku, mimo deklarowania polityki dialogu, często używał siły w sporach z opozycją. To na jego rozkaz uwięziono w 1922 r. Mahatmę Gandhiego. W Indiach Reading pozostał do 1925 r. W 1926 r. został kreowany markizem Reading. Była to najwyższa godność parowska jaka kiedykolwiek została osiągnięta w Wielkiej Brytanii przez osobę pochodzenia żydowskiego.
Po utworzeniu rządu narodowego przez premiera MacDonalda Reading objął w tym rządzie stanowiska przewodniczącego Izby Lordów i ministra spraw zagranicznych. Po kilku miesiącach sprawowania tych funkcji zrezygnował ze względu na zły stan zdrowia. W 1934 r. otrzymał honorowy urząd lorda strażnika Pięciu Portów. Był również kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Łaźni, Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Indii, Krzyżem Wielkim Orderu Imperium Indyjskiego i Krzyżem Wielkim Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego. Był również członkiem Tajnej Rady. Pod koniec życia zmienił nazwisko na Rufus Isaacs.