Działalność literacka i kulturalna Od 1925 r. związana była ze środowiskiem literackim skupionym wokół Jana Kasprowicza. Jako poetka zadebiutowała w 1927 r. zbiorem wierszy Bunt lawin: delikatnych i zmysłowych zarazem, lirycznych, nacechowanych atmosferą subtelnego erotyzmu. Pomimo „górskiej” tematyki i nazwy tomiku jego bohaterem nie są góry, lecz kobieta. W tym samym roku wydała tomik Mój film. Na jej dorobek poetycki składają się ponadto: Pochwała życia i śmierci (1930), Godzina kalinowa (1935), Więcierz w głębinie (1937), porównywane przez krytyków z poezją Iłłakowiczówny i Staffa. W wierszach zamieszczonych w tych tomach i licznych artykułach podejmowała tematykę społeczną, kobiecą i słowiańską. Wydana w 1928 r. jej powieść, zatytułowana wymownie Tatry, narty, miłość, wpisywała się w modny wówczas nurt literatury zakopiańsko-narciarskiej. Kolejna powieść, Ghetto potępione (1931), poruszała tematyką żydowskąDorota Siwor. "Nie łączyła się z nimi, ale rozumiała ich" - Kazimiera Alberti o społeczności żydowskiej w "Ghetcie potępionym". W: Czytanie miasta 2. Bielsko-Biała jako kulturowy palimpsest. T. 1. Literackie Bielsko-Biała - teksty o tematyce literaturoznawczej. Red. Marek Bernacki, Robert Pysz. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Naukowe Akademii Techniczno-Humanistycznej 2020, s. 105-122..