thumb|left|200px|Tablica pamiątkowa w Uničovie Zygmunt Albík z Uničova (ur. 1358 w Uničovie, zm. 27 lipca 1427 w Budzie) – czeski lekarz, duchowny katolicki, arcybiskup metropolita praski w latach 1412–1413.
Życiorys Studiował sztuki wyzwolone na Uniwersytecie w Pradze, gdzie uzyskał kolejno tytuły: bakałarza (1382 r.), licencjata i magistra (dwa ostatnie 1385 r.). W 1387 r. w Pradze rozpoczął studia prawnicze zakończone dwa lata później uzyskaniem tytułu bakałarza dekretów. W późniejszym okresie musiał studiować medycynę ponieważ ok. 1399 r. jest wzmiankowany jako doktor medycyny. Już wcześniej, ok. 1396 r., został osobistym lekarzem króla Wacława IV, który ok. 1400 r. nobilitował Zygmunta Albíka. Po dalszych studiach uzyskał licencjat dekretów i w 1404 r. został najwyższym lekarzem nadwornym. W czasie leczenia kładł nacisk na higienę i odpowiednią dietę. Swoje poglądy zawarł w książce „Regimen pro conservatione sanitatis”. W 1398 r. udało mu się wyleczyć ciężko chorego króla.