Bełchatowskie Zagłębie Węgla Brunatnego – zagłębie obejmujące swoim zasięgiem kopalnię węgla brunatnego Bełchatów, elektrownię Bełchatów, oraz obiekty towarzyszące.
Złoże węgla podzielone zostało na trzy pola: Bełchatów, Szczerców i Kamieńsk. Na tym pierwszym powstał jeden z większych w Europie wykopów o długości trzech i pół kilometra, szerokości dwóch i pół kilometra i głębokości dwustu metrów. Wchodzi w skład Piotrkowsko-Bełchatowskiego Okręgu Przemysłowego.
Bełchatowskie Zagłębie Węgla Brunatnego to największe w Polsce zagłębie węgla brunatnego, znajdujące się w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim (gminy — Kleszczów, Szczerców) i radomszczańskim (Kamieńsk), w Kotlinie Szczercowskiej i na Wysoczyźnie Bełchatowskiej; główny ośrodek zagłębia to Bełchatów.
Złoża węgla brunatnego odkrywano w latach 1961–62; zasoby węgla brunatnego (pola Bełchatów i Szczerców) szacuje się na 1,8 mld ton, maksymalna miąższość pokładów to 59,9 m;