Eleuteriusz (cz. Jelevferij), imię świeckie Wieniamin Aleksandrowicz Woroncow, Вениамин Александрович Воронцов (ur. we wsi Romaszkowo pod Moskwą, zm. 27 marca 1959 w Leningradzie) – duchowny prawosławny, pierwszy zwierzchnik autokefalicznego Kościoła Prawosławnego Czechosłowacji z tytułem arcybiskup metropolita Pragi i Czechosłowacji, później metropolita leningradzki. Z pochodzenia Rosjanin.
Życiorys Urodził się w rodzinie duchownego. Po ukończeniu w 1912 Moskiewskiego Seminarium Duchownego rozpoczął studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Będąc jeszcze studentem został 21 listopada 1915 wyświęcony na duchownego (jako żonaty). Studia ukończył w 1918 ze stopniem kandydata teologii, później posługiwał jako duchowny parafialny; najpierw w Moskwie, później w eparchii iwanowskiej. W 1927 podniesiony do godności protojereja.
W 1938 r. owdowiał. 9 września 1943 przyjął święcenia zakonne z imieniem Eleuteriusz, a następnego dnia został wyświęcony na biskupa Rostowa i Taganrogu.