Szczelina Chochołowska – największa jaskinia w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Ma trzy otwory wejściowe położone powyżej leśniczówki (dawnego schroniska Blaszyńskich) w Wyżniej Bramie Chochołowskiej na wysokościach 1051, 1072 i 1083 metrów n.p.m.Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Doliny Chochołowskiej i dolinek reglowych, Grodzicki J. (red.), PTPNoZ, Warszawa 1991, Długość jaskini wynosi 2320 metrów, a deniwelacja około 60 metrów. lewo|mały|330x330px|Plan jaskini
Opis jaskini Szczelina Chochołowska jest jaskinią o rozwinięciu poziomym, choć występuje w niej również kilka studni. Główny ciąg jaskini prowadzi z otworu głównego (dolnego) do otworu trzeciego (położonego najwyżej).
Z niewielkiego otworu głównego korytarz biegnie do Piaskowej Komórki, skąd w bok odchodzi Szczelina z Jeziorkiem, która doprowadza do Salki z Jeziorkiem i wodospadu.
Natomiast ciąg główny dochodzi do Komory na Rozdrożu, a dalej do wysokiej na kilkanaście metrów Wielkiej Szczeliny (dociera tu korytarz z otworu drugiego) oraz do Dolnej i Górnej Kazalnicy. Stąd ciąg wiedzie do Skośnej Komory (odchodzi stąd boczny korytarz prowadzący do Wielkiej Szczeliny) i rozgałęzienia nazwanego Widłami. Boczny korytarz dochodzi do wysokiej Ślepej Komory, natomiast ciąg główny prowadzi do Syfonu Końcowego.