Kazimierza Skórewicza w Komitecie Rozbudowy Gmachu Sejmowego do 1927.
W tym samym roku przeniósł się z rodziną na Wołyń, gdzie otrzymał stanowisko Architekta Miejskiego w Krzemieńcu, a następnie Architekta Rejonowego na powiaty Krzemieniecki i Dubieński. Pełnił także funkcję kontraktowego radcy budowlanego, projektodawcy i kierownika robót na terenach podległych Liceum Krzemienieckiemu.
W 1930 ukończył kurs dokształcenia sanitarnego dla inżynierów w Państwowej Szkole Higieny w Warszawie.
Pracował w Liceum Krzemienieckim jako nauczyciel budownictwa i rysunku technicznego, ciesiółki, kalkulacji i rysunku zawodowego w szkole budowlanej w Białokrynicy oraz jako nauczyciel rysunków w ogólnokształcącym seminarium nauczycielskim Liceum Krzemienieckiego.
Wobec panującego na Wołyniu kryzysu budowlanego i ustania robót budowlanych, w 1933 przeniósł się do Kutna, gdzie objął stanowisko Architekta Miejskiego oraz wykładowcy na zawodowych kursach dokształcających dla rzemieślników przemysłu budowlanego, prowadzonych przez Magistrat miasta Kutna. Obowiązki swoje pełnił do 1935, kiedy został powołany przez Juliusza Poniatowskiego Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych na stanowisko Inspektora ds.