Otrzymał przydział do Centrum Wyszkolenia Saperów w Dundee, gdzie jako wykładowca w Szkole Podchorążych Saperów i oficer Biura Technicznego Saperów, pozostawał do października 1942.

Następnie został odwołany do Londynu i tam powierzono mu stanowisko referenta ds. budownictwa wiejskiego w Ministerstwie Przemysłu, Handlu i Żeglugi w Wydziale Budowy Osiedli kierowanym przez inż. arch. Juliusza Żakowskiego. Od 1943 był Kierownikiem Biura Technicznego ds. Rejestracji Zniszczeń i Odbudowy Warszawy. W 1942 wraz z inż. Juliuszem Żakowskim, inż. Bolesławem Szmidtem roku zorganizował Polską Szkołę Architektury przy Uniwersytecie w Liverpoolu. Wykłady prowadził do kwietnia 1947 – chwili powrotu do kraju.

Powrót do kraju Powrócił do Warszawy 29 kwietnia 1947, gdzie został zaangażowany do pracy w Ministerstwie Odbudowy – Naczelny Komisariat Odbudowy Wsi – jako inspektor ds. budownictwa. W 1948 został przeniesiony do Kancelarii Sejmu Ustawodawczego, w którym zajmował stanowiska Naczelnika Wydziału Techniczno-Budowlanego oraz Sekretarza Komitetu Rozbudowy Gmachów Sejmowych.