Przy ataku na skrzela ryby mogą wykazywać objawy przyduchy (duszenie się).
Przy inwazji na powłoki zewnętrzne występuje charakterystyczna szorstkość łusek (spowodowana obecnością drobnych guzków w skórze), postrzępienie oraz martwica płetw. W końcowej fazie choroby całe ciało może być przerośnięte workowatą grzybnią z wystającymi na zewnątrz kulistymi cystami.
W miejscu gdzie powłoki zewnętrzne ulegają uszkodzeniu obserwuje się niekiedy wtórną inwazję pleśniawki.
Płetwy chorych ryb są blade o pofałdowanych lub lekko postrzępionych brzegach. Z trudnością przychodzi im utrzymanie normalnej pozycji, gdyż koniec ciała stale unosi się ku górze tak, że często ryba tracąc równowagę „koziołkuje przez głowę”. Mając duże trudności w pływaniu często opada na dno zbiornika.
Zwalczanie Profilaktyka ichtiosporidiozy w gospodarstwie hodowlanym jest dość trudna ze względu na łatwość wprowadzenia powtórnej inwazji wraz z rybami i częściami podawanymi jako pokarm.
W hodowli akwariowej ryby chore należy izolować od zdrowych, padłe ryby natychmiast odławiać i najlepiej spalić. Częste sprowadzanie nowych ryb bez odpowiedniej kwarantanny stwarza duże niebezpieczeństwo zawleczenia tej choroby.
Leczenie Leczenie ichtiosporidiozy nie należy do łatwych.