Bitwa nad rzeką Aisne – bitwa stoczona w 57 p.n.e. nad rzeką Aksoną (obecnie Aisne) w Galii na terytorium plemienia Remów, między armią rzymską dowodzoną przez prokonsula Gajusza Juliusza Cezara a armią sprzymierzonych plemion belgijskich.
Przyczyny W 58 p.n.e. armia rzymska po przeprowadzonej skutecznie kampanii przeciwko germańskim Swebom została rozlokowana na leżach zimowych w kraju Sekwanów, w okolicach dzisiejszego Besançon. Na okres zimy Cezar udał się do Galii Bliższej zdając dowództwo swemu najbliższemu współpracownikowi, legatowi Tytusowi Labienusowi. Tam w okresie zimowym przeprowadził zaciągi pozwalające uformować dwa nowe legiony. Pod dowództwem swego siostrzeńca Kwintusa Pediusza, którego mianował legatem, z końcem marca 57 p.n.e. dwa nowo zaciągnięte legiony wymaszerowały do Galii Transalpejskiej.