Na ścianie północnej pomiędzy tronem królewskim ulokowano konne portrety rodziców króla Filipa IV – Filipa III i Małgorzaty Austriaczki, na ścianie przeciwnej, co w zamierzeniu miało dodatkowy efekt psychologiczny dla osób wychodzących z sali, ulokowano konne portrety króla Filipa IV i jego żony Elżbiety Burbon oraz nad wejściem (stąd charakterystyczna forma przedstawionej postaci) portret następcy tronu Baltasara Carlosa – symbolizujące dziedziczność monarchii i kontynuację dynastii.
Herby Uzupełnienie ideowej dekoracji sali stanowiły 24 herby królestw, których dziedzicznym lub tytularnym władcą był Filip IV: Algarve Algeciras Aragonia Dwie Sycylie Galicja (Hiszpania) Gibraltar Grenada Indie Wschodnie i Zachodnie Jaén Jerozolima Kastylia León Murcia Nawarra Portugalia Sardynia Sewilla Toledo Walencja Wyspy i Ziemia Zamknięta Morza-oceanu Wyspy Kanaryjskie
Ponadto Filip IV nosił tytuł Arcyksięcia Austrii, księcia Burgundii, Brabantu i Mediolanu, hrabiego Habsburga, Flandrii, Tyrolu i Barcelony, Pana Vizcayi i Moliny.