Nogogłaszczki samca zwykle mają na goleni przysadzistą, spiczastą apofizę retrolateralną. Aparat kopulacyjny samca odznacza się wypukłym bulbusem, dużym tegulum, mniejszym subtegulum i smukłym embolusem. Na płytce płciowej samicy występuje wyraźne, oskórkowe obrzeżenie.
Biologia i występowanie Przedstawiciele rodziny to wolno żyjący, aktywnie polujący drapieżnicy. Większość gatunków wędruje nocą, zaś za dnia ukrywa się w jedwabistym oprzędzie, ale są również gatunki prowadzące aktywność dzienną, w tym preferujące duże nasłonecznienie. Większość bytuje na powierzchni gruntu, w ściółce lub pod korą.
Samice zwykle ukrywają kokony jajowe pod ziemią lub pod kamieniami. U części gatunków jedwabisty lub wykonany z przypominającego papier materiału kokon jajowy jest umieszczany w większej komórce oprzędu, w którym może pozostawać samica celem jego ochrony.
Takson kosmopolityczny. W Polsce stwierdzono 51 gatunków (zobacz: worczakowate Polski).
Systematyka Takson ten wprowadzony został w 1898 przez Reginalda Innesa Pococka. Został znacząco zredefiniowany przez Normana I.