Po ewakuacji, wraz z wojskami białych z Krymu do Gallipoli w listopadzie tego roku, zamieszkał w Serbii w miejscowości Pančevo. Wstąpił do armii jugosłowiańskiej, służąc na pocz. lat 20. w straży granicznej.
Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie podjął współpracę z okupantami. We wrześniu 1941 r. wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. W 1943 r. współuczestniczył w organizowaniu rosyjskich oddziałów w służbie armii niemieckiej. Był zwolennikiem rosyjskiego ruchu wyzwoleńczego gen. Andrieja Własowa. Krótko przed zakończeniem wojny był wyznaczony szefem sztabu planowanego II Korpusu Armijnego Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Faktycznie został szefem sztabu kozackiej brygady kawalerii formowanej przez gen. Antona Turkula na obszarze Austrii. Po wojnie uniknął repatriacji do ZSRR. Zamieszkał w zachodnich Niemczech, gdzie zmarł 23 czerwca 1950 r.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia gen. Władimira W. Krejtera (jęz. rosyjski) Biografia gen. Władimira W. Krejtera ze zdjęciem (jęz. rosyjski)