Gazeta Ludowa – tygodnik społeczno-kulturalny i polityczny wydawany w latach 1892–1902 w Ełku.

Historia Gazeta Ludowa była pismem ruchu polskiego na Mazurach w Prusach Wschodnich. Wśród założycieli był Alfons Parczewski i Bogumił Labusz. W miejsce zlikwidowanych „Nowin Śląskich”, chętnie czytanych przez Mazurów w Prusach Wschodnich, założono nowa gazetę – „Gazetę Ludową”. Redaktorem został Karol Bahrke, a potem Gustaw Paweł Neuhaus-Nowodworski i Hugon BahrkeHenryk Syska, Mazurski Generał, Pojezierze, Olsztyn, 1971, s. 14.. Tygodnik finansowany był głównie z Warszawy. Gazeta Ludowa przejęła czytelników, upadłej w 1892 „Gazety Leckiej”. Nakład około 2 tys. egz. W 1897 w powiecie ełckim, piskim i szczycieńskim było 66 abonentów, 2624 egzemplarze rozprowadzano bezpłatnie. W 1900 miało 250 abonentów.

Głównym celem Gazety Ludowej było pozyskanie Mazurów dla polskości, wzbudzenie świadomości ich przynależności do narodu polskiego oraz połączenie spraw narodowych ze społeczno-politycznymi. W piśmie często odwoływano się do Gustawa Gizewiusza i Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza oraz do czasopisma „Przyjaciel Ludu Łecki”. Gazeta upadła w 1902. Jej następcą był „Goniec Mazurski”, a później „Mazur”.