Apteka jezuicka w Grodnie (także: apteka Adamowicza, apteka farna, apteka Stępniewskiego) – apteka zbudowana przy rynku w Grodnie w 1709 roku i nadbudowana w 1763 roku - najstarszy tego typu budynek na terytorium obecnej Białorusi. thumb|Apteka Farna w Grodnie (2009 r.)
Historia Apteka została założona w 1687 i początkowo znajdowała się w budynku kolegium jezuickiego – służyła bowiem mnichom oraz uczniom i wykładowcom grodzieńskiej szkoły. Celem przygotowania medykamentów wykorzystywano dziko rosnące zioła i rośliny hodowane w specjalnych ogrodach położonych przy aptece.
W 1700 roku założono fundamenty, na których w 1709 wybudowano murowaną parterową aptekę przy Rynku, a w 1763 roku nadbudowano ją o piętroJerzy Paszenda, Budowle jezuickie w Polsce, Tom 2, Wydawnictwo WAM WSF-P Ignatium, Kraków 2000, s.55. Po likwidacji zakonu jezuitów apteka przeszła pod zwierzchnictwo Komisji Edukacji Narodowej, a po utworzeniu w Grodnie Akademii Medycznej w 1775 stała się placówką zarządzaną przez grodzieńską uczelnię. Pracował w niej wówczas francuski uczony, botanik i wykładowca Akademii Jan Emanuel Gilibert, który w budynku apteki prowadził zajęcia.